03 januari 2011

Propedeuse Periode 1, Beeld en Concept

Dit is het vak waarbij ik mezelf het meest bij thuis voelde.
Dit kwam doordat de opdracht erg naar jezelf getrokken werd, en je jezelf beter moest gaan leren kennen...
Deze lessen kregen we van, tevens onze mentor, Karen. 
Zij wist de Studenten goed te motiveren om een stap te zetten in de goede richting door een kritische kijk naar je werk en proces.


We begonnen met 30 woorden, die met jezelf te maken had, op te schrijven. vervolgens in thema's op te schrijven.
hierdoor kwam ik op het concept: Menselijke banden. 



mijn eerste werk waren schetsen van ideeën die in mij opkwamen.
en werkte ze vervolgens uit in foto's:


Ik wilde door middel van Licht en aura's de contactpunten(Connecties) de manieren van contact te weergeven. Want contact is, voor mij een, manier dat mensen een band kunnen leggen tussen elkaar.
Hierbij kun je zowel negatieve als positieve contactpunten van elkaar onderscheiden.








Door een Close-up van het idee te maken merkte ik dat door het geheimzinnige in de foto de boodschap toch duidelijker over kwam.
Een duidelijk stel zou teveel aandacht afnemen  van het concept en een abstract beeld trekt de aandacht van de kijker.














Zo heb ik een aantal manieren uitgeprobeerd hoe ik mijn concept kon uitdrukken.
Zoals: Handen vasthouden en losse banden (uitgebeeld met lichtstralen)
Ook heb ik geprobeerd hoe subtiel ik een band kon weergeven, door mijn ouders te fotograferen met een foto van mij en mijn broer.
Jammer genoeg sprak dit beeld niet goed(teveel andere associaties zijn mogelijk bij dit beeld, zoals romantiek en knusheid.) Menselijke banden kwam er dus niet goed uit...










Door te wisselen van technieken en manier van aanpakken leerde Karen ons inspiratie te zoeken in de verschillende manieren van werken. 
het wisselen van 2D naar 3D gaf me nieuwe ideeën voor foto's die te maken hadden met mijn concept.


Touw dat de mens met elkaar verbind
Het wisselen tussen Beeld en woord heeft mij geleerd dat een simpele aanpak soms meer kan zeggen als een abstract beeld, waar je de betekenis nog achter moet gaan zoeken.


En een soms subtiele hint toch de juiste sfeer kan geven aan een foto.














In de lessen van Karen heb ik kunnen leren dat door afwisseling de inspiratie vanzelf kan komen en je je niet hoeft dood te staren op een punt. 
Het durven neerleggen van je huidige werk en je te consenteren op een ander deel van je opdracht. 




Soms ligt het gene wat je juist zoekt, heel dicht bij je, en heb je alleen de neiging om er ongemerkt overheen te stappen.





1 opmerking: